Fed. Ho.Re.Ca Vlaanderen boos op wereldvreemde rechters

Opnieuw kunnen we niet nalaten op te merken dat deze veroordeling gebeurde op basis van oude wetgeving. De geluidsnorm van 90 dB(A) voor muziek in openbare en private inrichtingen dateert van 24 februari 1977. De toepassing van deze wetgeving heeft al voor veel contestatie gezorgd in de sector, want de norm is niet haalbaar. Het is al meermaals bewezen dat in een horecazaak waar louter gepraat wordt – dus zonder muziek – de norm overschreden wordt.

 

De horeca is de vrijetijdssector bij uitstek die al jaren veel inspanningen doet om met alle mogelijke respect voor allerlei regels het hoofd boven water te houden. Dat de horeca ook haar belangrijke sociale rol opneemt en haar cliënteel mogelijkheden tot ‘feesten’ biedt, wordt door de rechter in deze totaal terzijde geschoven. Een van zijn motiveringen is dat de horeca-uitbaters die voor ‘overlast’ zorgen geen enkel respect tonen voor hun omgeving en de wet doelbewust met de voeten treden.

 

De plaatselijke horeca ervaart dit alsof er een heksenjacht op hen is geopend die het hen onmogelijk maakt nog op een normale manier te functioneren.

 

De Federatie Ho.Re.Ca Vlaanderen kiest in deze dan ook resoluut de kant van de Gentse horeca. Luc De Bauw, Secretaris-Generaal: “Het is onbegrijpelijk dat men in een stad zoals Gent, die een horecabeleid voert en een horecacoach heeft die de sector binnen het maatschappelijke netwerk positief laat evolueren, op een dergelijke manier kan optreden. Als een rechter zich vandaag de dag op wetgeving van 30 jaar oud baseert om ‘feest’ in Vlaanderen ondergeschikt te maken aan de verzurende onverdraagzaamheid, dan is het hoog tijd dat de politiek beslist of dit een strategische beleidsoptie is.”